92 - فوجى نيشابورى « 1 » ملا مقيم معروف به « مقيما » و متخلص بفوجى از خاندانى شاعرپيشه در نيشابور برخاست . نصرآبادى او و دو برادرش « عظيما » و « كريما » را كه پسران ملا قيدى بوده‌اند « 2 » ستوده و نوشته است كه اين ملا قيدى برادرزادهء نظيرى نيشابورى بوده و « آن سلسله همگى مردم آدميند در كمال پاكى طينت و صلاح . . . » . ملا قيدى در عهد شاه جهان بهند رفت و در بازگشت بايران چنان كه در « فوز عظيم » اثر پسرش ملا عظيما ذكر شده بسال 1064 در راه درگذشت . اما فوجى يعنى ملا مقيما ، گويا پيش از پدر سفر هند اختيار كرده بود چه در سال 1042 ه حكيم داود را كه تازه از ايران بهند رسيده بود ستود « 3 » ،

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تذكرهء نصرآبادى ، ص 316 - 317 . * تذكرهء غنى ، محمد عبد الغنى ، عليگر 1916 ، ص 104 . * آتشكده ، تهران ، ص 706 . * قصص الخاقانى ، داود قلى بن ولى قليشاه ، خطى . * صحف ابراهيم ، خطى . * رياض الشعراء ، خطى . * فهرست ريو ، ج 2 ، ص 690 . * تذكرهء پيمانه ، ص 381 ببعد . ( 2 ) - نصرآبادى غير از مقيما دربارهء ملا قيدى پدرش و برادران مقيما يعنى عظيما و كريما در صفحه‌هايى كه نشان داده‌ام شرحى مختصر با نمونه‌هايى از شعرشان آورده ( 3 ) - گويد : حكيم داود آن نور ديدهء ايران * رسيدهء سرخوان عطاى هند بود مريد شاه جهان گشته است و مىخواهد * كه سايه‌پرور بال هماى هند بود بهار دولت صاحبقران كند شيرين * چو سرو در چمن دلگشاى هند بود ز سال آمدنش سوى هند گر پرسند * بگوى « رونق دار الشفاى هند » بود